Getrek in m'n bek

Vandaag heb ik weer een bezoekje doorstaan aan een van mijn favoriete adresjes.

De tandarts.

Ik wist al dat er gaatjes gevuld moesten worden, daar was de afspraak immers voor. Na 3 verdovingen en onderwijl nog een kaakfoto, kon de tandarts eindelijk een van de gaten vullen. Aangezien ik niet teveel verdoving mocht hebben omdat ik astmatisch aangelegd ben, moet ik over twee maanden weer terugkomen om de andere kant op te laten vullen. Eerder was er gewoonweg geen plek.

Daarbij werd mij nog vriendelijk verteld dat ik naar de kaakchirurg moet om alle vier mijn verstandskiezen eruit te laten halen. Een is er al door, maar de andere drie nog niet en daar is ook helemaal geen ruimte voor in mijn mooie smoeltje, dat zag ik zelfs op de foto nog.

Als er iets is waar ik een gruwelijke hekel aan heb, dan is het getrek in m'n bek wel. Ik hou er absoluut niet van als er weer een boor in m'n klep moet om weer eens een gaatje te vullen. Ik weet dat ik niet het beste gebit van de wereld heb, hopelijk hebben de jongens die van hun vader geërfd, maar leuk wordt het nooit. En dan nu ook nog de verstandskiezen eruit.. Nee, ik heb er absoluut geen zin in, maar helaas moet het wel! Voor mijn gevoel zou ik wel kunnen gillen al bij de gedachte dat ze m'n huid open moeten peuteren en dan die kies eruit moeten rukken. Liefst zou ik nog hebben dat ze me helemaal platspuiten en ik er helemaal geen moer van merk, maar ja, ik denk dat ze dan bezig blijven met patiënten plat spuiten...

Noem mij maar schijterd, maar ik pies nu al bijna in m'n broek van de zenuwen...