Dat is nu drie maanden dat Gabriël naar de basisschool gaat en ik begin me nu langzamerhand steeds minder onwennig te voelen op het schoolplein.
Tussen alle andere moeders, oma's en opa's. Vaders zie je eigenlijk sporadisch.
Ik voel me een broekie op het schoolplein met mijn 21 jaar. Meer het gevoel van een tante die d'r neefje ophaalt, dan echt van een mama. Ja, dat gevoel is er wel wanneer hij superblij op je af komt rennen als hij je ziet. Maar met het wachten tot de kinderen naar buiten komen, vraag ik me wel eens af of de andere ouders die mij zien staan wel eens vraagtekens zetten bij mijn leeftijd. Gewoon uit pure nieuwsgierigheid, niks minderwaardigs. Of ik er ouder uit zie dan ik werkelijk ben, dat zou ook nog kunnen.
Ik heb lang naar dit moment uitgekeken. Vanaf het moment dat ik wist dat hij in ons leven zou komen. Ik heb genoten van ieder moment dat hij leerde, ontdekte en opgroeide. Ik wist al dat ik als jonge moeder op het schoolplein zou staan. Maar dat ik dan nu ook echt in die fase zit, vind ik nog een vreemd idee. Gewoon een hele mijlpaal verder. Hij is een kleuter.
En wat een plezier heeft hij erin om naar school te gaan. Inmiddels heeft hij ook een vriendje op school en ik hoor niks anders als dat hij met hem speelt, dus deze mama en de mama van het vriendje hebben een speelafspraak voor morgen gemaakt.
Ik vind het superspannend, ben heel benieuwd hoe hij het gaat vinden om bij een vriendje te spelen, want dit is de allereerste keer dat hij bij iemand gaat spelen. Hopelijk heeft hij zijn bokkenpruik niet bij zich(die heeft hij erg vaak op de laatste tijd) en is hij gewoon lekker gezellig.
Pfff... Wat worden ze toch groot...
Maar ik blijf me toch een beetje een broekie op het schoolplein voelen.
Anne ik vind helemaal niet dat jij er als een broekie uitziet. Dat meen ik serieus, als jij op het schoolplein zou staan dan zou ik echt niet zeggen wat een jonge moeder. Absoluut niet! Je ziet er echt uit als een mama en je hoeft je denk ik echt niet raar te voelen op het schoolplein. Of zijn ze daar allemaal boven de 40 ofzo haha. Spannend hoor zo'n eerste speeluitje. Vaak zijn ze ergens anders poeslief haha. Leuke weblog trouwens, zag net pas de link op facebook. Liefs Suusje www.oosting.kidzsite.nl
BeantwoordenVerwijderenDank je wel Suus!! Tja, het is meer het gevoel dat, hè.. Zie wel een hoop oudere moeders, maar ook een hoop jonge gelukkig :-)
BeantwoordenVerwijderenHet spelen was heel goed gegaan, Gabriël heeft het heel erg naar zijn zin gehad! Ik kreeg hem echt supervrolijk weer terug, haha.