Vroegâh!

Cassettebandjes en een potlood, een walkman, de gulden. Als ik deze woorden laat vallen bij mijn kinderen krijg ik volledig blanke gezichten terug. 'Wat is dat, mama?'
Dat is niet van hun generatie. Er waren tijden dat ik gesprekken volgde tussen volwassenen en termen voorbij hoorde komen waar ik geen flauw benul van had wat het kon wezen. Gaandeweg leerde ik dat wel, maar het is niet iets wat ik zelf ervaren heb. Dat is allemaal van 'vroegah'.

Nu begin ik langzaamaan ook op de leeftijd te komen dat ik dat soort dingetjes ook heb. Ik heb meegemaakt dat het een hele hype was als je internet had, Toen mijn ouders net gescheiden waren en we bij mijn moeder gingen logeren, duurde het toen wat langer en wij riepen toen dat dat maar moest liggen aan het feit dat Dinxperlo ook zo achteraf ligt. Mijn kinderen zullen geen idee hebben wat de referentie is in de laatste Muppets-film als de robot gaat inbellen en dat welbekende geluid klinkt! Op de middelbare liep ik rond met een floppy in mijn agenda, vlak voordat de USB-sticks heel populair werden en die waren maar liefst 8 mb groot! Ik nam liedjes op op m'n cassettebandjes van de radio af, gauw op die rode knop rammen als er eens een leuk nummer op was. M'n bandje in m'n walkman omdraaien als het bandje afgelopen was.
Videobanden waren niet meer als normaal voor ons en toen de DVD's kwamen was dat zo vreemd. Een film op een cd'tje?

Ik ben nog maar 22, maar als ik aan hieraan denk, voel ik me wel wat ouwelijk.
Mijn kinderen weten niet beter of het is normaal dat je een telefoon aanraakt met je vingers, dat je eigen muziek kunt luisteren met je tv door er een USB-stick in te steken, dat je op school een digibord hebt! Ik zou het gepiep van de krijtjes nog gaan missen...

De tijd staat niet stil, wij zijn een compleet andere generatie dan dat mijn kinderen zijn. En dat is wel goed.
Er zijn meer moeders die ik ken die ouder zijn dan mij en die hebben weer veel meer herinneringen aan hoe het vroeger was en wat er zoveel veranderd is en ik schuif langzaamaan ook in dat rijtje. Mijn tienerjaren heb ik afgelegd en ik kan er niet meer omheen dat ik ook ouder aan het worden ben.