De fase die ik compleet gemist heb bij Gabriël en wat achteraf ook best logisch is voor hem, breekt nu aan bij mijn jongste dondersteen. Mijn grensopzoekende, eigenwijze boefje plakt nu achter ieder antwoord wat ik hem geef: 'Waarooooooom?' of verlengd met het tegenovergestelde 'Waaroooooom niet?'
En dat gebeurd dan ook steeds met precies datzelfde toontje. Als je hem antwoord geeft, kun je er meteen paf op zeggen dat datzelfde deuntje er meteen achteraan komt. Oké, vriendelijk blijven en antwoord geven,, ook al gaf je datzelfde antwoord al eerder ook.
'Mama, mag ik een snoepje?'
'Nee, want anders eet je straks niet goed met het avondeten.'
'Waarooooooom niet?'
'Anders eet je straks niet goed met het avondeten.'
Ik lijk wel een frigging echo...
Maar affijn, het is het begin van deze specifieke fase en voor ik het weet mag ik antwoorden gaan zoeken voor de vragen zoals 'waarom is de lucht blauw?'. Het hoort allemaal bij een stukje logica die ze ontwikkelen en nu mijn boefje deze fase doorgaat, moet ik wel heel erg wennen aan deze vragen. Ik ben dit helemaal niet gewend. Kyriannetje wil overal eht naadje van de kous weten. 'Wat doe je?' 'Wat gaan we eten?' 'Waarooooooom?' En dat heeft ook zeker zijn charme!
Mijn kleine mannetje wordt groot en wil meer van de wijde wereld weten...
Waarooooooom worden ze zo snel groot?
Ik zou zelf bij die vraag over het snoepje en het avondeten uitleggen dat je maag dan vol raakt en er niet veel meer bijpast. En dat avondeten een betere vulling is, ofzo. Tenzij je dat al ten treure hebt uitgelegd ;)
BeantwoordenVerwijderen