Lief meisje van me, poppetje, draakje, boefje. Lieve Lorièn,
Vandaag ben jij alweer 9 maanden oud. Wat vliegt de tijd, lieve meid van me. Twee jaar was je eens wens in ons hart, 9 maanden heb ik jou in mijn buik onder mijn hart mogen dragen. Jouw schopjes en hikjes mogen ervaren en daar zo van genieten. Wat vond ik het heerlijk om zwanger van jou te zijn. Om te zien hoe mijn lijf met jou meegroeit en uitrekt, een groter zebrapad veroorzaakt die jouw broers voor jou al hebben mogen aanleggen. Strepen die ik verdiend heb door mama van jullie te mogen worden.
Na 9 maanden jou in mijn buik te hebben mogen gedragen, werd je verwelkomd in onze armen. Jouw lieve kleine vingertjes, teentjes, oortjes, alles aan je werd bewonderd en gekoesterd. Onze start was wat moeilijk toen jij in het ziekenhuis terecht kwam, maar jij liet je niet uit het veld slaan. Toen bleek je al een vechtertje te zijn.
Je groeide door al die maanden heen. Je ging omrollen, tijgeren en zitten. Zelf willen eten en zoveel mogelijk nog het liefst, kleine schransbak van me. Bijna ieder eten wordt bijzonder gewaardeerd door jouw hysterisch, grappige geluidjes tijdens het eten, zo'n fan ben je ervan. En al deze 9 maanden groei jij nog steeds op mama's borstvoeding. Toppertje van me.
Mijn lieve, gekke meisje. Je bent dol op alles wat gek is, valt alleen aan het schaterlachen te maken door jouw broers die gek tegen je lopen te doen. Mijn verwonderlijke meisje die met nieuwsgierige oogjes de wereld inkijkt en bij mama vanuit de doek alles observeert. Alle mensen om je heen trakteer je graag op een glimlach en betover je met je mooie ogen.
Ik heb jou 9 maanden in mijn buik gedragen en nu 9 maanden in onze doeken gewikkeld. Dicht bij mij. Je bent opgegroeid bij de veiligheid van mama of papa. Hebt onze stemmen en hartslag van dichtbij kunnen blijven ervaren na je tijd in mijn buik. Vele, vele dutjes hebben zich plaatsgevonden in onze doeken en je begint te lachen als ik met een van de doeken naar je toegelopen kom. De eerste maanden heb je zelfs geleefd in de doeken, zo graag wilde je bij ons zijn. En ik, ik vond dat niet erg. Integendeel, ik genoot van ieder momentje dat jij heerlijk knus bij mij was. Ik kon zien wanneer je verdrietig was, blij was, ontevreden of voldaan. Ik leerde jou steeds beter kennen, iedere dag weer een beetje meer.
Lief meisje, wat word je toch al weer groot. Wat zijn die 9 maanden omgevlogen. Ik word er zelfs een beetje weemoedig van. Ik ben intens gelukkig dat jij bij ons bent. Mama houdt zoveel van jou en jouw broers. Dat geld voor papa net zo.
Ik hoop jou nog lang met me mee te kunnen dragen ondanks dat je steeds zelfstandiger zult worden.
Blijf altijd maar vrolijk, blijf altijd ons zonnetje. Ook als je groter wordt en je ons steeds minder nodig hebt. Wij zijn er altijd voor jou en zullen je altijd willen beschermen.
9 maanden droeg ik je in mijn buik en vandaag draag ik je alweer 9 maanden met mij mee in onze doeken.
Mama is officieel ontzwangerd en we sluiten daarmee een periode af en beginnen aan een nieuw hoofdstuk.
Ik hou van jou.
Liefs,
Mama

Geen opmerkingen:
Een reactie posten