Verandering is... goed?

Ik betrap mezelf er steeds vaker op. Ik wist niet dat dat nog kon. Op mijn leeftijd? Het klinkt heel oud wat ik nu zeg, maar 't is echt zo, dat het nog kan op mijn leeftijd.

Het kwam erin geslopen en het verving langzaam de oude gewoontes. Ik had verwacht dat dit mijn kinderen zou overkomen, maar niet mij. Nee, ik niet meer. Daarvoor was er ik er te oud voor, dacht ik.
Ik word erom uitgelachen als anderen het opmerken dat het inderdaad zijn inslag begint te maken. Ik begin me aan te passen. Wil ik het wel? Blijkbaar wel, anders liet het blijkbaar niet toe. Het begint me makkelijker af te gaan, ik hoor het meer bij mezelf dan bij mijn zusjes. Mijn moeder heeft het niet, die gebruikt alleen de woorden of gezegdes.

Ja, ik betrap me erop steeds meer Achterhoeks te gaan praten. De Rotterdamse OO's worden vervangen door platbakken o's. Een overduidelijke 'nee', verandert in een zachtere 'neeeee', met een uithaal. Meer binnensmonds is het. En het is meer, veel meer dan dat. Het stoort me, stoort me niet, als ik aan het praten ben.  Ik kon zowaar onlangs mijn opa verstaan die compleet plat Achterhoeks praat, terwijl ik ervoor echt mijn best voor moest doen om hem te kunnen verstaan.

Écht Achterhoeks zal ik nooit kunnen praten, het zal meer een halflauwe mengeling wezen van vervaagd Rotterdams met hedendaags Achterhoeks. Ik moet ergens ook wel. Mijn kinderen zullen het ook allemaal oppakken, mijn man praat allang zo. Men zal altijd nog wel aan me kunnen horen dat ik hier niet vandaan kom, maar dat ik me aanpas.
Een aangename aanpassing? Misschien? Verlies ik een stukje identiteit? Dat denk ik niet. Daarvoor heb ik te veel 'eigen' familie hier vanuit Rotjeknor.

Het is niet dat ik het van mezelf moet, maar dat het van mezelf automatisch gaat. Je praat met andere moeders op het schoolplein, pakt veel mee.En dan langzamerhand sluipt het erin. Het klopt niet voor mijn gevoel, ik ben niet zo geweest. En toch wen ik eraan. Aanstellerij is het niet, het gaat automatisch. Een talenknobbel heb ik altijd al wel gehad, dus dat helpt misschien ook wel mee.

Ach, deze Rotterdammer is al heel lang geen Rotterdammer meer en een echte Achterhoeker zal ik nooit wezen, maar ik ben in ieder geval trots op wie ik ben en een beetje meer of minder Achterhoeks zal daar weinig aan veranderen!