's Morgens om acht uur opgestaan met het zooitje, ontbeten en daarna ons in onze outfits gehesen. Michael ging als de vijfde Doctor, Kyrian als de negende Doctor, Gabriël als de elfde Doctor en ik als Donna Noble. Iets over tienen op weg naar Utrecht!
Dit was voor ons de eerste keer dat we de andere Whovians die we al wel via internet kenden, gingen zien. Ik was supernieuwsgierig naar zoveel mensen en het was zo leuk om te zien dat de klik die we op internet hebben ook hebben in het echt. Wat een lol hebben we getrapt! Heerlijk om zo in de groep opgenomen te worden!

De kids vonden het in het begin best eng, zelfs misschien erg spannend. Ik had ze op een moment wel ineens twee huilende kinderen aan mijn been. Ze waren geschrokken van de Silence... Oeps... Ze zagen ineens allemaal mensen die verkleed waren als personages uit Doctor Who, dat maakte het heel erg echt voor ze. Gabriël schoot in de verlegenheidsmodus en Kyrian deed net zo hard met hem mee.Ik denk nu wel een beetje achteraf of ze niet te jong hiervoor waren, want feitelijk waren Michael en ik tussen mekaar aan het schipperen wie er nu weer achter de kinderen aan ging rennen. Ze vonden het wel prachtig om te zien allemaal, maar voor de volgende keer moeten we onszelf misschien nog maar eens op het achterhoofd krabbelen. Maar dat zien we dan wel.
Het was een ontzettend gezellige dag met knuffelpartijen, gekdoenerij, bananen in wat voor plekken dan ook, leuke foto's schieten, slowmotion rennen, spelletjes en meligheid. Ja, aan gezelligheid was er geen gebrek!
Jack, Five, Nine, Ten, Eleven, Donna, Amy, Ianto, the Silence, River etc etc etc.... Zoveel leuke personages, ook in het meervoud, genoeg Elevens gezien! ;-)
Aan het eind van de dag nog de prijsuitreiking gehad van de cosplaywedstrijd en de puzzeltocht. Michael was een van de 2 winnaars van de puzzeltocht en hebben we een gesigneerd exemplaar van the Abominable Snowman met tweede Doctor uitgezocht, keileuk!
Daarna zijn we gezellig met een groep naar een lokale pizzeria gegaan, volgens mij wisten die mensen niet wat ze overkwamen toen Tanja belde dat we met een man of 25 kwamen. Haha. Lekker gegeten daar en rond half 9 zaten wij weer in de auto op weg naar huis. Kyrian was binnen no time vertrokken, zo gesloopt was hij. Helaas had hij vanmorgen geen zin in het principe uitslapen! Dus om half 9 stonden we weer naast ons bed. :-)
Affijn, we hebben de foto's nog!!!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten