Wat begon als een klein flikkerend lichtje op de eerste echo, is inmiddels al uitgegroeid tot een volgroeide baby wat nu alleen nog maar hoeft te groeien... Dat lyrische gevoel van die positieve test is alweer maanden geleden en nog voel ik de blijdschap als ik daaraan terug denk. De gedachte dat het tóch nog gelukt was, dat het ons toch nog gegund was...
Als ik dat kleine meisje zo bij me voel trappelen, schoppen, draaien en duwen, begin ik langzamerhand steeds nieuwsgieriger naar haar te worden... Vrijwel alles is klaar, alleen de klossen en ondersteek moeten nog gehaald worden en de laatste dingen moeten in de vluchttas gestopt worden, maar verder zijn we gereed.
Haar wiegje staat te wachten, haar broers beginnen ook steeds benieuwder te worden. Kyrian loopt al hele verhalen af te steken dat hij haar wil knuffelen en met haar wil spelen en haar héél lief vindt. Gabriël vergeet het geen enkele keer om mijn buik ook een kus te geven bij het afscheid nemen op school.
Dat lieve, kleine meisje, dat wondertje waar wij op wachten. Morgen 35 weken onderweg, over 2 weken mag ze al komen, ook al mag ze dan van mij nog wel even blijven zitten. Kyrian moet eerst jarig wezen. ;-)

Het klinkt misschien stom, maar ik heb ook zin in de kraamweek. Ook al is mijn lijf dan compleet gemangeld na de bevalling(waarvan ik dit keer hoop dat die voorspoediger zal gaan dan toen met Kyrian...) en zal ik mijn lichaam weer compleet terug moeten gaan vinden, die eerste week is zo mega bijzonder. Ons meisje leren kennen, haar laten zien aan de wereld, ons gezinnetje zijn. Ook ben ik heel benieuwd wat mensen van haar naam gaan vinden! Geduld is een schone zaak... ;-)
Ze is zo ontzettend welkom, onze droom.
Kleine handjes, kleine vingertjes, kleine voetjes, kleine teentjes. Compleet hulpeloos en afhankelijk van ons. En als het dit keer weer lukt, grotendeels van mij door de borstvoeding. Ook iets bijzonders waar ik weer naar uitkijk!
Woensdag mogen we nog even naar haar spieken met de liggingsecho, de laatste keer voordat ze gaat komen!
Woensdag mogen we nog even naar haar spieken met de liggingsecho, de laatste keer voordat ze gaat komen!
Ik ben zo benieuwd op wie ze lijkt, welke trekjes ze heeft. Als ik kijk naar Gabriël en Kyrian die zo verschillend zijn, ben ik heel nieuwsgierig wat voor mengelmoes er dit keer ontstaan is... Nog een paar weekjes, echt aftellen en wachten tot ze komt....!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten